8 เมษายน 2464


สันนิบาติสภากาชาดสากลได้รับสภากาชาดไทยเข้าเป็นสมาชิก เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2464
เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2402 ได้เกิดการสู้รบกันอย่างดุเดือด ระหว่างกองกำลังทหารของฝรั่งเศสร่วมกับอิตาลี กับกองกำลังทหารของออสเตรีย ณ บริเวณใกล้ ๆ หมู่บ้านซอลเฟริโน ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ของอิตาลี มีทหารที่บาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนมาก เนื่องจากขาดคนช่วยเหลือเยียวยาพยาบาล
ญัง อังรี ดูนังต์ (Jean Henri Dunant) นายธนาคารชาวสวิส ได้ประสบพบเห็นเหตุการณ์ อันน่าสลดใจเหล่านั้น จึงได้รวบรวมบรรดาหมอชาวออสเตรียน และกลุ่มนักเรียนแพทย์อิตาเลียนมาช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ให้แก่ทหารที่ได้ รับบาดเจ็บ โดยไม่เลือกว่าเป็นฝ่ายมิตร หรือ ศัตรู
เมื่อเขาเดินทางกลับถึงกรุงเจนีวา ก็ได้เขียนหนังสือขึ้นเล่มหนึ่ง บรรยายถึงเหตุการณ์ที่ได้ประสบพบเห็น และเสนอแนะว่า ควรจะมีการตระเตรียมอุปกรณ์และเครื่องไม้เครื่องมือในการพยาบาลให้พร้อมในยามสงบ เมื่อมีสงครามเกิดขึ้นจะได้ช่วยเหลือทหาร ที่บาดเจ็บทุกฝ่ายได้ทันท่วงที และขอให้ทหารฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่ายิงคนที่ช่วยบรรเทาทุกข์เหล่านี้ ซึ่งบริการเหล่านี้ยังจะให้ประโยชน์ใน ยามที่เกิดทุพภิกขภัย เช่น แผ่นดินไหว น้ำท่วม ฯลฯ อีกด้วย
จากข้อเสนอแนะดังกล่าว ทำให้เกิดการประชุมระหว่างประเทศขึ้น ณ กรุงเจนีวา โดยมีผู้แทนจาก 16 ประเทศเข้าร่วมประชุม โดยมีข้อสรุปว่า
  1. ควรมีสมาคมขึ้นในทุกประเทศ เพื่อช่วยบรรเทาทุกข์แก่ผู้คนในยามสงคราม
  2. ในยามสงคราม ทหารที่บาดเจ็บ ผู้ที่คอยดูแลคนบาดเจ็บตลอดจนเครื่องหมายกาชาด (กากบาทสีแดงบนพื้นขาว) ปรากฏอยู่ที่ใดจะต้อง ถือว่าเป็นกลาง ไม่ใช่คู่สงคราม
ผลจากการประชุม ก่อให้เกิดสภากาชาดสากลขึ้น ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นประเทศที่เป็นกลาง โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ ที่กรุงเจนีวา
ต่อมาในปี 2413 ได้มีประเทศสมาชิก 22 ประเทศ ลงนามในอนุสัญญาเจนีวา เพื่อตกลงที่จะยอมรับและปฏิบัติตามข้อตกลงของ สภากาชาด คือ
  1. ดูแลรักษาเยียวยาทหารที่ได้รับบาดเจ็บในยามสงคราม
  2. ดูแลเชลยศึกทุกคนให้ได้รับการปฏิบัติอย่างถูกต้องเหมาะสม
  3. ให้ความช่วยเหลือบรรเทาทุกข์แก่ผู้ประสบภัยทุกอย่างและทุกแห่งทั่วโลก
จากการบุกเบิกของ ญัง อังรี ดูนังต์ ร่วมกับทนายความคนสำคัญ คือ กุสตาฟว์ มัวนิเอร์ ทำให้ขบวนการกาชาดประสบความสำเร็จ และกลายเป็นสภากาชาดสากล มีประเทศสมาชิกเข้าร่วมกว่า 74 ชาติ โดยสภากาชาดของแต่ละประเทศจะเป็นองค์กรอิสระ สามารถจัดวาง แผนงานของตนให้เหมาะสมกับความต้องการของตนเองได้
สภากาชาดสากลจึงได้กำหนดให้วันที่  8  พฤษภาคม   ของทุกปี เป็น    วันกาชาดสากล
สำหรับกิจการกาชาดในประเทศไทย ได้เริ่มต้นขึ้นจากการจัดตั้ง สภาอุณาโลมแดง ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2457 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สภากาชาดไทย
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ได้ให้การรับรองสภากาชาดไทย  เมื่อวันที่  27 พฤษภาคม พ.ศ. 2463   และ สันนิบาตสภากาชาด ได้รับเข้าเป็นสมาชิก เมื่อวันที่  8   เมษายน พ.ศ. 2464


ที่มา : หนังสือประวัติวันสำคัญที่ควรรู้จัก วรนุช อุษณกร หน้า 55-57